PAMPULITIKANG SABONG

KAUGNAY sa hangaring kontrolahin ang pampulitikang pamunuan ng bansa, isang malaki at kumplikadong pagsubok ang ginawang pagsuway ni Secretary Leila Delima sa TRO na pinalabas ng Korte Suprema.

Alam ni Delima at mga kasapakat nito ang limitasyon ng batas. Pero pinilit nilang unatin upang masubukan ang templa ng opinyon publiko. Isang tantiyadong pagsubok kung papaano mag-react ang Hudikatura at Lehislatura sa isang parte. Isa rin itong pagsubok upang matantiya ang pwersang sasagupa sa susunod pang mga gagawin ng Administrayong Noynoy Aquino.

Umigting nga ang sitwasyon. Pero katulad ng isang propesyunal na snayper –epektibong natukoy ngayon ng mga “pwersang kumokontrol” ng Malakanyang ang kanilang mga kalaban.

Sa mga pangyayari, malinaw na lumutang ang batayang problema na bumabagabag sa Lipunang Pilipino –ito ang terorismo! Sistematikong pamamaslang ng komunistang CPP-NPA-NDF at MILF-ASG sa mga militar, pulis at sibilyan. Patuloy na pagsabotahe sa ekonomiya ng bansa upang maging malala ang kahirapan na siyang mitsa ng karagdagang pampulitikang mga bangayan. At sa legal na bahagi, ang lantarang paglapastangan sa Konstitusyon ng Republika sa pamamagitan ng hayagang pagyurak sa desisyon ng Korte Suprema.

Epektibong nabaling ng kalkuladong pagsubok ni Leila Delima ang mga nagbabagang usapin. Natabunan ang hinaing ng hustisya para sa 19 na sundalong pinaslang sa Basilan. Natabunan din ang pagbigay ni P-Noy ng P5milyon sa MILF at P31milyon sa RPA-ABB. Lalong hindi na rin napansin ang ibinubulgar na pagposisyon ng mga komunista sa loob ng Malakanyang at iba pang tanggapan ng pamahalaan. Parang nabale-wala na rin sa publiko ang walang kwentang peace talk sa pagitan ng Gobyerno at mga rebelde.

Ang bumalandra ngayon ay ang umaatikabong banatan sa media at social networks (sa internet) ng dilawang pwersa ni P-Noy at maka-Gloria Arroyo na mga elemento. Dalubhasang nakambyo ng kalkuladong pagsubok ni Leila Delima ang mga usapin na isa lamang bangayan ng mga magkaka-tunggali sa pulitika!

Ang pagkasa ng impeachment complaint laban kay P-Noy ay isang napakatarik na alternatibo. Labanan ito ng numero ng mga magkakampi sa Kongreso. Maliban d’yan, nangangamoy na ang halalan sa 2012 at karamihan sa mga Congressman ay nag-aalinlangan sa takot na maipit ang kanilang priority developments funds (PDAF).

Subalit, ang nagkaligtaan matantya ng kasalukuyang naninirahan sa Malakanyang ay kung ano kalalim ang ugat ng relasyon na napundar ni GMA sa AFP/PNP sa siyam na taon nitong panunungkulan bilang Presidente. Ano ang kahinatnan ng pagkahati ng opinyon ng mga Senador? Wala ngang hayagang nagma-martsa sa kalye laban sa tyopeng sabong ng Administrasyong P-Noy malawakan at malalim naman ang pagkalat ng mga impormasyon upang mamuo ang tunay na diwa laban sa terorismo at para sa responsableng pamumuno.

Sa lahat nang ito, isa lang ang nasisigurado ko –humahagalpak sa tuwa ang teroristang CPP-NPA-NDF at mga legal na prente nito kasama ang MILF-ASG! Ang anumang seryosong kampanya kontra sa Administrasyong P-Noy ay medaling markahan na “binayaran ni Gloria Arroyo”.

Kung pabayaan naman itong mga kapalpakan ng Administrasyon, sigurado – gigising tayo balang araw na mga komunistang terorista na ang may kontrol sa pampulitikang kapangyarihan ng bansa. (email: kadre_porras@yahoo.com url: www.kadreporras.blogspot.com)

PEACETALK: TSOKOLATENG LIPOS NG KAMANDAG

Usapang pangkapayaan. Peace talk. Mga katagang parang musika pangkaunlaran sa pandinig. Ngunit may pag-asa ba na makamtan ang tunay na kapayapaan tungo sa pagbangon nitong nabulid na sa kahirapan nating bansa sa pag-uusap ng Pamahalaan at CPP-NPA-NDF?

Noong inumpisahan ni Pangulong Cory Aquino ang pakipagdayalogo sa mga komunista bilang bahagi ng kanyang government of peace and reconciliation, tahasang ideneklara ni Luis Jalandoni (Chief Negotiator ng NDF) na ang “…peacetalk is another form of legal struggle that must be utilized to advance the national democratic revolution….”

Nagpalit ang ilang mga Administrasyon hanggang muling naluklok ang isang Aquino muli sa Malakanyang, ganun pa rin ang linyang sinusulong ng CPP-NPA-NDF. At mas kumplikado sapagkat “pumayag” ang mga negosyador ng gobyerno na makipag-usap sa mga komunistang rebelde kahit walang DDR!

Ayon sa United Nations (UN) batay sa karanasan ng mga bansang kasapi nito, ang D-D-R ay disarmament, demobilization at reintegration. Maging matagumpay lamang ang peace talks kung ang mga rebelde ay handang magbaba ng armas upang obhetibo na mapag-usapan ang mga rekisitos tungo sa kapayapaan. Kaagapay dito ang pagtigil ng mga pangangatake at sa tamang proseso at koordinasyon sa gobyerno ang paglatag ng tamang infrastructures upang responsableng makabalik sa mainstream ng lipunan ang mga insurektos.

Subalit, balintuna sa inaasahan - ang Government of the Philippines (GPH) panel sa pamumuno ni Atty. Alex Padilla ay pumayag na manatiling armado ang NPA habang nakikipag-usap! At para malusaw ang mga pambabatikos dahil merong patakaran na “no negotiations with the terrorists” nagawan nang paraan na opisyal nang matanggal ang katawagang terorista sa CPP-NPA-NDF.

Kahit pa man sa mga development na ito, wala pa ring humpay ang armadong pananalakay ng NPA: pag-ambush sa mga sundalo at pulis; pamamaslang sa mga CAFGU at sibilyan; pang-kidnap; pangongolekta ng revolutionary taxations at panununog ng mga taxi, truck at construction equipments sa mga hindi tumalima sa ekstorsyon ng mga rebelde.

Patuloy din ang pagsampa ng CPP-NPA-NDF sa Gobyerno ng mga demands na “palayain” ang mga kasamahan nilang “political prisoners” kahit ang mga ito ay may criminal na mga kaso sa korte. Ayon sa mga komunista, marami sa mga nakukulong na ito ang bahagi ng kanilang negotiating panel bilang consultants at nakalista di-umano sa listahang nakatago sa Netherlands.

Pero noong binuksan ang pinagmamalaking “listahan saved on a diskette” ang lumabas ay machine language and jargons na kahit sino man sa panel ng CPP-NPA-NDF ay walang makaunawa!

Mabilis namang nagpalusot ang mga komunista na “nagkalabu-labo” lang daw ang files kaya bigyan pa sila ng sapat na panahon upang ma-decipher ang laman ng diskette.

Nitong huli, mukhang nagulantang (kuno) mula sa panaginip-habang-gising ang GPH panel na niluluko lamang sila ng CPP-NPA-NDF. Maari daw maantala ang peacetalks dahil sa impossible demands ng mga komunista habang walang humpay sa paglunsad ng mga teroristang gawain.

HABANG inaantabayanan ang open pronouncements hinggil sa developments na ito, sumisingaw naman ang sinyales na may under the table na mga aregluhang nagaganap.

TOTOO BA NA NAKAHANDA NA ANG MGA ISKEMA SA PAGLATAG NG COALITION GOVERNMENT WITH THE CPP-NPA-NDF? Ayon sa mga “usok” may ilang mga elemento mula sa rightist organizations na kasabwat sa balaking ito. The most “un-holy alliance” ba? Gaano ka-totoo na labas-masok sa Palasyo ng Malakanyang ang dalawang kilalang ‘legal personalities’ ng mga komunistang-terorista?

Itong mga paghahabol sa mga korap na kumakulapol sa lahat na media outlets (kasama na dyan ang mga haw shao) ay decoy lang ba sa mas malagim na pakipag-kwalisyon sa mga komunista?

Ano man ang posibleng senaryong magaganap, dapat ang mamamayang nagmamahal para sa progresibo, responsible at organisadong demokrasya ay maging mapagmatyag upang hindi nila maisalaksak sa lalamunan ng republikang ito ang tsokolateng lipos ng kamandag!

KATUPARAN NG PANLILINLANG, DAGDAG NA KAHIRAPAN!

Ang nakapang-ugat nang panlilinlang ay mahirap ng bakbakin. Minsan ang katotohanan, ang siya pang lumalabas na tsismis at ang makulay na mga lubid ng kasinungalingan ang nangingibabaw. Sa maniobrang ito dalubhasa ang mga komunistang-terorista. 42-taon na itong ginagawa ng CPP-NPA-NDF at patuloy pang yumayabong sa maselang panlipunang istruktura ng bansa.

Naglalaway ang mga komunistang-terorista na maagaw ang pampulitikang kapangyarihan. Nanggigigil na ang mga kampon ni Jose Ma. Sison na maitatag ang “pambansang kwalisyon na gobyerno” na pangungunahan ng Communist Party of the Philipines.

Pero hindi ito sa biglaang proseso. Kaya naging strategy nila ang protracted people’s war. Sa pamamagitan ng gerilyang pakikipagdigma sa Pamahalaan epektibong nasabotahe ng CPP-NPA-NDF ang pang-ekonomiyang gulugod ng bansa. Napahina ang produksyon ng pagkain sa kanayunan. Maraming mga investor ang umalis sa Pilipinas dahil sa matinding revolutionary taxations ng mga terorista.

Gamit ang legal na anyo ng pakikibaka, inorganisa ng Revolutionary Trade Union (RTU ng CPP) na ang hayag na mukha nito ay ang Kilusang Mayo Uno (KMU) ang mga manggagawa sa mga estratehikong industriya. Puhunan ang workers’ right and welfare –naghain sila ng samu’t saring di makatarungang mga demanda. Resulta: mahigit 3,500 mga kumpanya ang nagsara, milyon-milyong manggagawa ang nawalan ng trabaho!

Kilusang Mambubukid ng Pilipinas (KMP) naman ang umo-organisa sa mga magsasaka. Imbes agricultural production, nahatak ang mga mambubukid sa kumplikadong mga rally at mga pampulitikang pagkilos. Resulta: ang Pilipinas na kinikilalang agricultural country kung saan 70% sa kanyang populasyon ay mga mambubukid –nakakaranas na ngayon ng kakulangan sa pagkain!

Ang mga kabataan-estudyante na itinuturing “pag-asa ng bayan” ay prayoridad ngayon sa political organizing ng mga terorista. Sentralisadong ginagabayan ito ng Kabataang Makabayan (KM) na ang legal na mukha ay ang LFS, SAMASA, CEGP at kung anu-ano pang student organizations. Imbes pag-aaral para sa kinabukasan –binababad ng mga kabataan sa mga pampulitikang pagkilos hanggang mahikayat na ang mga ito na tumungo sa kanayunan upang umanib sa NPA para isulong ang armadong rebolusyon.

Bunga ng mga nabanggit, mula 1968 taon na itinatag ang CPP hanggang maagang bahagi ng 1980s mahigit $1.7 trilyon ang nawala sa ekonomiya ng bansa. Inamin din ng National Security Council (NSC) na halos 2% ng taunang Gross Domestic Products (GDP) ang nalulusaw dahil sa insurgency.

Lahat ng mga ito ay nagdulot ng matinding kahirapan sa bansa. Lahat ito ay epekto ng terorismo. At ito rin ang mga usaping ginagamit laban sa Gobyerno. NGUNIT ANG MGA KAGANAPAN KUNG BAKIT LUMALALA ANG KAHIRAPAN AY HINDI NAPAG-USAPAN SA MAINSTREAM MEDIA. Dahil siguro takot ang mga Editor kung hindi man impluwensyado na ang kanilang mga pananaw, o pwede ring kasabwat na sila sa pagpalaganap nitong makamandag na panlilinlang ng mga komunistang-terorista!

SINTONADONG WANG-WANG

SAMU’T SARING mga reaksyon ang lumutang sa 53 minutos na State of the Nation Address (SONA) ni Pangulong Noynoy Aquino.

Kahit na midyo inantok din ako sa pakikinig habang nagsasalita si P-Noy sa pinagsanib na sesyon ng Kongreso, ilang beses ko pa rin itong pinanood sa Youtube. Ang tanging mabigat na marka ng kanyang SONA ay ang “wang-wang attitude”.

Alam naman natin lahat kung ano ang wang-wang. Malakas na sirena ng ambulansya, bombero, sasakyan ng pulis o awtoridad na pinapayagang gumamit nito.

Tuwing makakarinig ka ng wang-wang, ang nasa-isip mo agad ay merong emergency or sunog pero kalimitan lalo na kung galing sa patrol car ng pulis –may mayabang na dadaan! Hindi mo rin masisisi ang ordinaryong tao na mag-iisip nito dahil hanggang sa ngayon may mga tarantado pang mga pulis na kahit walang-sitwasyon gumagamit pa rin ng sirena lamang makalusot sa traffic para mabilis makakarating tungo sa pagkukunan ng delihensya!

AYON SA ilang mambabatas “the speech of P-Noy is only a repetition of his 2010 SONA.” Walang inilahad na kumprehensibong plano para sa kaunlaran ng bansa.

Tama na ang mga korapsyon ng nakaraang Administrasyon ni Gloria Arroyo ay dapat busisiin. Pero bakit tikum ang bibig ni P-Noy sa mga kabulastugang nangyayari ngayon sa Bureau of Customs na siyang ini-imbestigahan ng committee nila Congresswoman Mitos Magsaysay?

Wala ring sinabi si P-Noy hinggil sa talamak na illegal numbers game (jueteng) at illegal drugs. Bakit?

Ang masaklap, WALANG REPORT ang Pangulo kung ano na ang progreso ng pakikipag-usap ng Gobyerno at CPP-NPA-NDF at MILF/MNLF para makamtan na nang bansang ito ang kapayapaan.

May mga tinatakpan ba na usapin? Hindi ba ito nakikita ni Secretary Columa na ayon sa mga impormasyon siya ang gumawa ng final draft ng speech ni P-Noy?

Sa tingin ko may sintonadong ‘wang-wang’ na dapat pihitin.

Ayon sa United Nations (UN) at karanasan ng ibang mga bansa, ang isang peace negotiations ay maging successful lamang kung napaloob sa proseso ang mga ponto ng DDR –disarmament, demobilization and reintegration.

Sa kaso ng CPP-NPA-NDF walang disarmament. Mananatili ang kanilang mga armas at sa resumption ng sunod na yugto ng usapan sa Oslo, ang pag-uusapan agad ay ang the Comprehensive Agreement on Socio-Economic Reforms (CASER).

Batay sa mga dokumentong inihain ng mga komunista, ito ang mga gusto nilang mangyari: 1) vetoing foreign capitalist investments in the country; 2) enforcing prohibition against joint-ventures of transnational companies and local capitalists; 3) economic exclusivity or impeding export and import transactions; 4) free land distribution or “Genuine Agrarian Reform”; 5) prohibition against exclusive ownership; and, 6) limiting ownership of land and other State wealth among and between local citizens.

Alam n’yo ba kung ano ang stand ng Alexander A. Padilla, Chairperson ng Government Panel? Halos pag-sang-ayon sa kagustuhan ng mga rebelde!

Pinatunayan ito sa kanyang statement quoted on the January 20, 2011 issue of the Philippine Daily Inquirer sa kanyang plano na mag-“forge” ng partnership with the NDF in running the country. Nadulas lang kaya si Atty. Padilla? Mis-qouted? Or bahagi na ito ng plano para maitatag ang matagal nang pinaglalawayan na plano ng mga komunista na “coalition government”?

MARAMI ang nagsasabi na “blinded” or “napalambot” si P-Noy hinggil sa communist insurgents dahil sangkatutak na mga makakaliwa ang nakapwesto ngayon sa Malakanyang.

Nakakabahala ang sitwasyong ito. As if na, sinusubo na nang iilang mga kumag sa malansang bunganga ng mga terorista ang ating bansa. Paano uunlad ang Republika ng Pilipinas sa ganitong sitwasyon?

Wala bang umalingawngaw na wang-wang kontra sa reyalidad na ito?

KARAHASAN PARA AGAWIN ANG KAPANGYARIHAN

Kumalat na parang virus sa lahat na media outlets ang usapin hinggil sa panununtok ni Mayor Inday Sara Duterte kay Shirriff Abe Andres. Pero pahapyaw lamang na nabibigyan ng pansin ang pangangatake ng mga teroristang CPP-NPA-NDF.

Pinasok ng mahigit 20 NPA ang Phelix Mining Company sa Sitio Vista Alegre, Brgy Nabulao, Sipalay City, Negros Occidental. Dinis-armahan ng mga rebelbe ang mga gwardiya, sinunog ang barracks kasama ang isang carrier truck. Ang dahilan: hindi nagbayad ng revolutionary tax ang naturang minahan sa mga komunistang-terorista!

Noong Hunyo 7, 2011 sa terminal ng bus sa Mati, Davao Oriental tinangkang agawin ng mga NPA ang M16 armalite rifle ni PO3 Alfredo Salva. Pero epektibong nakapanlaban ang nabanggit na pulis, isa sa mga suspect (alyas Bunso) ang namatay at ang isa pa ay nasugatan at kinilala ito na si Ariel Manuray. Inamin ni Manuray na sila ay mga kasapi ng NPA. Nasa ospital at pinapagamot pa nga mga otoridad hanggang ngayon ang naturang suspect.

Sa Bayan ng Pamplona, Negros Oriental anim na mga NPA ang nasawi at ilang mga sundalo ang sugatan sa magkakasunod na mga engkwentro. Samantalang sa Omar Hotel, Bacolod City nahuli ng mga militar si Marilyn Badayos isang high ranking officer ng CPP Southeast front sa Negros.

Sa Compostela Valley ang mga tauhan ng 3rd Special Forces Battallion na patungo sa pag-alalay sa mga empleyado ng DENR “to implement the total log ban in the area” inambus ng mga teoristang NPA. Dalawang sundalo ang nasawi at tatlong rebelde ang sugatan.

Marami pang mga indidente ang pwede nating banggitin, mga naganap sa North Cotobato, Agusan del Sur, Ilocus Sur at iba pang mga lugar.

Lahat ito ay mga patunay na patuloy pa ang sistematikong kampanya sa paghasik ng karahasan ng teroristang CPP-NPA-NDF. Dagdag din ito na patunay na ang pagpasok nila sa “peacetalk” ay isa lamang political ploy para isulong ang protracted people’s war sa panibagong yugto!

Noong ika-41 na anibersaryo ng Communist Party of the Philippines magarbong ideklara nang mga terorista na “in five years time its strength and influence will be already at par with the Armed Forces of the Philippines (AFP)”. Ito ang tinatawag nilang strategic stalemate – ito ang inaasahang baitang ng mga komunistang terorista kung saan malaya silang makiki-pag-enkwentro sa pwersa ng kasundaluhan at pulis saan mang larangan (sa gusto nilang oras at panahon). Inaasahan din nila, na sa yugtong ito meron nang malawak at nangingibabaw na impluwensya ang komunistang kilusan sa lahat na mga panlipunang usapin.

Nakakabahala ang sitwasyong ito!

Maraming usapin ngayon sa ating lipunan ang lumulutang na sa unang tingin ay mahalaga pero kung masusing pagmuni-munihan, ito ay bahagi lamang nang mas malalaking problema.

Ang kaso ni Mayor Inday Sara D ng Davao City ay dapat imbestigahan to the fullest! Pero huwag nating kaligtaan ang terorismong nanalasa sa lahat na panig ng ating lipunang Pilipino.

Maging mulat tayo sa katotohanan na marami nang mga komunista ang nakapasok sa Gobyerno. Their creeping invasion is a real threat!

Kumilos, habang hindi pa huli ang lahat.

Target: i-knock out ang ekonomiya!

Mahirap nang matumbasan ang karangalan at lahat na karangyaan sa isang boksengero gaya ni Manny Pacquiao. Hindi lamang pambihirang record ang kanyang accomplishments bagkus ito’y bahagi na ng kasaysayan na patuloy pang umuusad.

Dagdag na pinahanga ako ni Congressman Pacquiao sa kanyang matatag na paninindigan laban sa RH Bill. Isang baguhang mambabatas na ang tanging puhunan ay “boxing title belts” pero matatas na nakipag-debate sa mga beteranong kinatawan gaya ni Congressman Edcel Lagman.

Pero biglang gumuho ang aking pagtingin kay Pacquiao nang ito’y ‘hayagan’ na nagpagamit sa mga militantevat makakaliwang labor organizations sa usapin ng P125-wage increase.

Sang-ayon ako na itaas ang sweldo pero dapat i-akma ito sa tamang konteksto.
Maigting na pang-ekonomiyang krisis ang dinaranas ng ating bansa. Pinalala pa ito ng mga pandaig-digang kaganapan. Pero lalo itong inaagnas ng mga anay na gustong magpabagsak sa ating republika!

Maagang bahagi ng 1970s, kinilala ang Pilipinas bilang “booming tiger economy of Asia”. Pamantay tayo noon sa iba pang umuunlad na bansa. Subalit, ang pagsulong na ito tungo sa pag-unlad ay tahasang naudlot sa pagkatatag ng maoistang CPP-NPA.

Pinakita ng mga pag-aaral, na sa maagang bahagi pa lamang ng 1980s mahigit na 4,000 mga kumpanya at negosyo ang sumara dahil sa welga ng mga militanteng unyon. Dahil din dito, mahigit 1.7 trillion dollars ang nawala sa ating ekonomiya “direct and consequential investments”. Sa panahong nabanggit, inamin ng National Security Council na “2% of our Gross Domestic Product (GDP)” ang nalulusaw dahil sa insurgency problem.

Resulta: milyon-milyon na mga Pilipino ang nawalan ng trabaho!

Sa kanayunan, hindi makakausad ang mga development projects dahil sa revolutionary taxation o ekstoryon ng mga teroristang NPA. Karamihan ngayon ng mga apektado ay damagsa sa mga urban centers (Manila, Cebu, Davao at iba pang mga lungsod) sa pag-asa na makahanap ng trabaho. Subalit – balintuna sa inaasahan, naging dagdag lamang sila sa bilang ng mga un-employed, under-employed, dagdag na iskwater at dagdag na kumplikasyon sa halos sasabog na, na lobo ng mga panlipunang suliranin!

Ang “pagbaha” ng mga unemployed at under-employed ang siyang dahilan sa paglaganap ng murang labor force. Ang dahilan: malinaw pa sa sikat ng haring araw ---TERORISMO!

Kaya, ang usapin sa pagpapataas ng sahod ay hindi mabibigyan ng sustainable solution sa pamamagitan ng paghihiyaw ng “P125 wage increase”! Habang ginagawan ng kaparaanan ang usaping ito, dapat tutukan ang pag-resolba sa pinakamatagal nang insurhensiya (42 taon) sa ating bansa.

Matoto sa mga aral ng kasaysayan, hindi na sasakay lamang sa mga maiinit na isyu upang “sumikat” pero tameme sa katotohanang ginagamit lamang kayo ng mga mapanlinlang na pwersang gustong i-knock-out ang ekonomiya upang tahasang masisira ang ating Republika! (kadre_porras@yahoo.com)

39IBs thrust for the Greening Program

More or less 6,500 trees were planted in a 13-hectare land at Barangay Savoy, Matanao, Davao del Sur during the Provincial launching of the National Greening Program (NGP) last Friday, May 27, 2011. The activity was participated by ninety-seven (97) different government agencies including the 39th Infantry Battalion, religious, academe, private and business sectors from Davao del Sur.

The launching was spearheaded by the Department of Environment and Natural Resources (DENR) and the Provincial Environment and Natural Resources Office (PENRO) Region XI. It was highlighted by the ceremonial planting of trees within the three (3) designated planting sites located at Barangay Savoy, Matanao, Davao del Sur by no less than Cong. Marc Douglas Cagas IV and the different heads of office. Every participant was given atleast ten (10) rubber seedlings, among others, to be planted. It was followed by a short program were words of commitment from collaborators were heard.

“Dinhi sa Davao del Sur, dako-dako ang target for this year muabot sa 1,944 hectares, ug ang pinakadako ini mao ang atong Mt. Apo nga adunay 1,000 hectares na marked for development this year”, according to Mr. Glenn Adonis M. Rico, PENR officer. “All sectors of society ania karon dinhi kay ang counterpart sa katawhan mao ang pagpananum”, he added.

Inorder to further contribute in the greening effort and in accordance to the Eastern Mindanao Command directive, the 39th Infantry Battalion will establish its camp nursery. This nursery will keep and protect seedlings for the future tree planting activities of the battalion. Furthermore, a camp environmental officer will also be designated to ensure that the implementation of the project will be supervised and monitored. He will also be responsible for the wider dissemination of the greening program within the line companies. This way, the greening efforts will be brought even to far-flung barangays where most of the troops are stationed.

The 39th Infantry Battalion led by LtC Oliver R Artuz urges everybody to support the National Greening Program. He assured the battalions’ commitment to help in the protection and rehabilitation of the environment as he enjoined his elements to become active in the greening program. LtC Artuz is optimistic that through the collaborative efforts of everyone, we can contribute to a healthy and safe environment for the present and the next generations to come.

The National Greening Program, consolidates and harmonizes all greening efforts such as Upland Development Program, Luntiang Pilipinas, and similar initiatives of the government, civil society and the private sector. It is expounded under Executive Order 26 where it became one of the priority thrusts of the present administration to attain sustainable development for poverty reduction, food security, biodiversity conservation, and climate change mitigation and adaptation. This program targets to plant 1.5 billion trees in 1.5 million hectares in community-based forest areas, protected areas, ancestral domains and other suitable lands such as schools, military reservations and urban areas for a period of six years starting 2011 until 2016.