NPAs Attempt to Kill Soldier, Took Children as Hostage

Camp Manuel T.Yan, Mawab Compostela Valley Province- Despite of the aftermath of Typhoon Pablo, seven (7) members of an Organized Crime Group believed to be affiliated to the New People’s Army flagged down Pfc Lito Masaluon while on his way back to detachment  in a motorcycle  together with his 12 year-old and 17 year-old children and another civilian. Failing to kill PFC Masaluon, the NPAs took the children instead as hostages in Sitio Danao, Brgy Mandalingan, Kapalong, Davao Del Norte, yesterday, Dec 09, 2012 at 9:30 A.M.

 

In an interview, Pfc Masaluon, assigned in Kimantaan detachment and  told that, he went to Brgy Datu Balong early morning to pick up a sack of rice and to fetch his two children then go back to the detachment. “ Naanod man ang among balay sa baha sa Kapalong,mao gi uban nako ang akong duha ka anak pabalik unta sa detachment,kay wala sila matulogan (Our house was washed out by the flashflood in Kapalong, that is why I brought my two children to the detachment supposedly, for shelter)”. Pfc Masaluon said.

 

Sitio Danao is more or less 5 kilometers away from Kimantaan Detachment. Pfc Masaluon added that the NPAs fired their rifle to him and his children.  Sensing that his children will be in danger if he is with them, Pfc Masaluon opted to divert the attention of the attackers in the opposite direction leaving his children. He ran to escape and to ask for help, but three NPAs followed him and continued firing at him. 

 

“This is the way they celebrate the International Human Rights Day, by kidnapping and attempting to murder soldiers whose lives were also affected by the typhoon. Instead of helping the people affected by Typhoon Pablo, they are there sowing violence.” LtCol Lyndon Paniza, 10^th Infantry Division Spokesperson said. “This manifests their continuous defiance to Comprehensive Agreement on Respect for Human Rights and International Humanitarian Law (CARHRIHL) agreement.” He added.

 

The 10^th Infantry Agila Division under the Eastern Mindanao Command will continue to exert effort in helping the victims of the typhoon Pablo thru humanitarian assistance together with the different sectors and stakeholders, but the AFP will not set aside this incident. A soldier, a father, is seeking help to rescue his two kidnapped children.

“WILLING WILLIE”: biktima ng paghihiganti at mapanlinlang na propaganda?

WALA sa hinagap ko ang magsulat hinggil sa mga dramang sumasalikup sa mapagkunwaring entablado ng showbiz.

Na-obliga lamang akong sumulat, sapagkat halatadong ginagamit lamang na isyu itong di-umano “child abuse” sa isang batang nagnga-ngalang JAN-JAN SUAN na nag-macho dance sa programang ‘Willing Willie’ over Channel 5 noong March 12, 2011 episode.

Ang anumang anyo ng paglabag sa batas, lalo na ang “child abuse” na isang mabigat na kaso ay hindi mapapatunayan sa pamamagitan ng makabag-bag damdamin na opinyon publiko. Ito ay hinu-husgahan ng korte!

Pero wala pa man sa hurisdiksyon ng anumang Korte, meron nang konklusyon at maigting na kondemnasyon ang mga nag-aakusa.

Moral na obligasyon at legal na responsabilidad ng lahat na pangangalagaan ang dangal at kinabukasan ng mga kabataan. Sabi nga ni Doktor Jose P. Rizal, “ang kabataan ay pag-asa ng bayan!”

Subalit, ang obligasyon at responsabilidad na ito ay HINDI DAPAT SELECTIVE. Dapat hindi ito naka-angkla sa mapanirang hidwaan ng mga TV networks na nag-aagawan sa atensyon ng television viewers and advertisers.

Higit sa lahat, ang pagsulong ng kawsa upang pangalagaan ang kapakanan ng mga kabataan ay hindi nakabatay sa opinyon ng mga “Ponso Pilato” na magaling lamang maghugas ng kanilang mga kamay sa publiko (para lumabas na mga champeons) pero mga kasapakat pala ng mapanlinlang at teroristang mga grupo.

Malinaw na binanggit ni UN Special Rapporteur for Children in Armed Conflict (CIAC), Ms. Radhika Coomaraswamy na ang “NPA rebels are constant violators of children’s rights.”

TANONG: pinakialaman ba ng mga concerns sa “kapakanan” ni Jan-jan Suan ang mga kaso na ito? Nakaka-binging katahimikan ang kanilang aksyon. Bakit? Bakit?

Noong Oktubre 2010, si Col Antonio Parlade pa noon ang Philippine Army spokesman, kanilang inihayag na mula 1999 hanggang 2010, ang komunistang NPA ay pwersahang nakapag-recruit ng 340 na mga menor-de-edad. Sa kabuuang bilang, 209 ang nag-surender, 119 ang nahuli, at 12 ang namatay sa engkwentro sa mga sundalo ng Pamahalaan.

Ang pag-rekruta ng mga kabataan –menor-de-edad man o mga estudyante, ay bahagi ng protracted people’s war o pangmatagalang digmaan bayan na estratehiya ng maoistang CPP-NPA-NDF. Bahagi ito ng pagsabotahe ng ekonomiya ng ating bansa upang lalong lumaganap ang kahirapan!

Nilalasing ng mga komunistang-terorista ang mga kabataan-estudyante sa baluktot na pamamaraan ng pagbabago –yan ang pagtahak sa armadong digmaan o rebolusyon. Ang mga kabataan na “sana’y pag-asa ng ating kinabukasan” ay hindi na makapag-atupag ng pag-aaral o anumang produktibong gawain dahil nalulong na sa mga rally at demonstrasyon hanggang tahasang umaanib sa teroristang NPA.

Balikan ko ngayon ang katanungan: bakit ang reyalidad na ito ay hindi kinokondena ng “kuno mga champeons sa kawsa ng kabataan”? Dahil ba hindi nakikita sa telebisyon kung papaano nililinlang ng mga komunistang-terorista ang mga biktima?

Para mapangalagaan ang mga kabataan, at ang marami pang mga Jan-jan Suan, kinakailangang magkaisa tayo laban sa terorismo. Isabuhay natin ang tunay na diwa ng isang progresibo, responsable at organisadong demokrasya!

--o0o—
Subaybayan: tuwing araw ng Lunes at Martes, alas-5 hanggang alas-6 ng hapon ang programang “LIBERTAS: Kalayaan at Batas” sa dwDD-Defense Radio 1134kHz AM
web: www.afpradio.ph url: www.kadreporras.blogspot.com email: kadre_porras@yahoo.com
--o0o--

NPA post ceasefire attack on civilian authority in Baguio District, Davao City

Malagos District, Davao City - More than 30 NPA rebels ransacked the house of a Brgy. Captain yesterday, February 22, 2011, at about 3:45 in the afternoon in Baguio District, Davao City.

Police investigation disclosed that Baranggay Captain Alfredo B. Austral of Purok 4, Brgy Carmen, Baguio District was not in his house for he was attending a seminar when the armed rebels, led by a certain a.k.a Bobby, went inside and stole one 12 gauge shotgun issued by the City Government (Davao) to Barangay Captains and forcibly took a cell phone battery from Australs’ son who was there with his siblings during the rummage.

The Barangay Captains’ children who were present in their house were terrified by the rebels’ threats and intimidation.

Lt Col Gabriel C Viray, Commander of the 84th IB, calls the peace loving people to condone the terror acts of the NPA’s against civilians. “Let’s join hands in condemning the rebel NPA’s cowardly act of terrorizing local officials who are not supportive to them”, he said. “Let’s challenge the KARAPATAN to denounce NPA’s human rights violations”, he added.

Terrorizing the people is an act of cowardice involving the innocent civilians who supports the governments’ peace effort and now denies the useless cause of the CPP/NPA. Including the five civilian victims of “Maco Massacre”, on February 13, 2011, they are all victims of the CPP/NPA’s terroristic acts.

The troops from the 84th Infantry Battalion based in Malagos District, Davao City, responded to the incident by deploying soldiers in the area for public security operations.

“GOOD VERSUS EVIL”: SAAN PATUTUNGO?

Naala-ala n’yo ba yong yugto na ikinakasa pa lamang ang kandidatura ni Noynoy Aquino para Pangulo? Iba’t-ibang mga grupo noon ang nananawagan ng pagbabago. Naging sandalan pa ang pagpanaw ni dating-Pangulong Cory Aquino para mabuo ang nagkakaisang pwersa laban sa pangkat ng Lakas-NUCD-KAMPI ng Administrasyong Arroyo.
Kanya-kanya sila sa pag-agaw ng pampublikong atensyon. Maniobrahan sa poll survey at mga opinyon, higit sa lahat pagandahan sa pormulasyon ng mga islogan para makahatak ng malawak na suporta.

Naging paborable sa oposisyon ang klema ng kampanya hanggang pumasok na sa 90 days official campaign period. Pumatok ang taktika na “this is a fight between good and evil”. Ang kampo ng pagbabago ay “good” at ang sinumang haharang ay kampon ng “evil”. Kinakailangang tahakin ang “tuwid na landas”.

Hindi kampo ni Noynoy ang nauna sa kampanyang “good and evil tactics”. Una itong ginamit ni George Bush para maipinta ang sarili “as the only moralist alternative with broad ethical personality to solve the crucial crisis plaguing the American people”. Pero natapos lang ang Administrasyong Bush, hindi naibsan bagkus mas tumindi ang economic crisis sa Estados Unidos. Ang patakarang “good versus evil” ay walang nagawa para magkaroon ng matatag na estabilidad sa Afghanistan at Iraq.

Dalubhasang sinakyan lamang ng kampo ni Bush (noong ito ay nangangampanya) ang “emosyon” ng mga Amerikanong sensitibo para sa pagbabago at manalo sa eleksyon. At ‘yan din ang nangyari dito sa ating bansa!

Parang tele-serye, pero taal sa kaugaliang Pilipino ang pagka-emosyunal. Kung ihalintulad sa isang piging –napanis ang inihain na “galling at talino”, “ibalik ang pwersa ng masa”, “sipag at tyaga” at mas nangulelat ang “pagbabago, ngayon na - batay sa pananampalataya”.

Sa masinop na kumbinasyon ng mga pulpito (ng Simbahang Katoliko) at media, tumimo sa emosyon at damdamin ng nakakarami ang panawagan para sa “tuwid na landas”. At kahit walang klarong direksyon kung saan susuong ang paglalakbay, nanalo si Noynoy Aquino bilang Pangulo ng Republika.

Poko-mas o menus walong buwan matapos ang May 10, 2010 national and local elections, umiba na naman ngayon ang pihit-ng-hangin. Muli ang target: emosyon at damdamin ng sambayanang Pilipino para makabuo ng malawak na pwersang pam-presyur upang maisaktuparan ang mga pangakong napaloob sa panawagang “tuwid na landas”.

Sabi ng isang Arsobisbo kay Pres. Noynoy, “…wag patakbuhin ang bansang ito sa pamamagitan ng Gabinete na parang Student Council”. Tumbok din ng mga pambabatikos ng tri-media ang mga personalidad na pumasok sa bagong Administrasyon, lalo na ‘yong mayayabang-na-tirador na sa maiksing panahon ay nagmamay-ari na ng mga magagarang sasakyan at sa mamahaling condominium na lumipat.

Sa isang tabloid minsan, tono ng kanilang headline na “playboy” ang Pangulo. At ngayon maanghang na pulutan ang pagbili ni P-Noy ng porche.

Ang nakikita ko dito ay isang sistematikong smokescreen. Sekondaryong mga usapin ang pinagkakaguluhan sa media. Mga paraan ito para hindi mapapansin ang unti-unting pagposisyon ng mga makakaliwang-pwersa sa loob ng Administrasyon at gobyerno.
Nakaligtaan na, ng mga kinauukulan ang batayang ugali ng mga komunistang-terorista. Ayon kay Lenin “use democracy to destroy democracy, join the government to destroy the government”. At ‘yan ang maniobra nila sa ngayon.

Resulta, maraming kaganapan na naging dehado ang gobyerno at lalong nagpa-igting ng mga pampulitikang bangayan.

Pinalaya ang “Morong 43” kahit ang mga ito ay kumpirmado ng military “na mga aktibong kasapi at kadre sa National Health Staff ng NPA”. Papasok sa peacetalk ang Administrasyong Aquino kahit na napatunayan na, batay sa 22 taon nang pakikipag-usap sa maoistang CPP-NPA-NDF na wala itong patutunguhan. Ayon kay Cong. Jun Alcover (ANAD Partylist) “…dehado ang gobyerno sa sitwasyong ito kasi binibigyan lamang ng pagkakataon ang CPP-NPA-NDF na makapag-konsolida ng kanilang hanay at malawak na entablado sa propaganda….” Nakapagtataka din na isang masugid na galling sa kaliwa ang ginawang political affairs adviser ng Pangulo.

Bahagi pa rin ba ito lahat ng “good and evil” tactics? Baka darating ang oras na paglalaruan na lamang tayo ng mga “evil” dahil ito ay “good” strategy!

IBASURA ANG MGA MAPAGKUNWARI

Pagkatapos ng Mayo 10, 2010 na hahalalan, mabibigyang wakas na ba ang kahirapan? Masasawata na ba ang mga magnanakaw sa lipunan? Maging makabuluhan na ba ang ‘kapangyarihan’ ng ordinaryong mamamayan? Abot kamay na lang ba ang ‘bagong pag-asa’?

Marami pang mga katanungan ang maaaring ipukol. At sigurado naman ako na ang lahat na kasagutan ay hindi pwedeng i-asa na lamang sa pangako ng mga pulitiko. Ang desaysibong kapangyarihan pa rin ay ang pagpapasya ng mga botanteng Pilipino.

Ngunit, gaano na ka-mature ang mga botanteng Pilipino? Lahat ba na mga usaping-panlipunan kaugnay sa hinaharap na halalan ay nahima-himay na sa mga botante para magkaroon ng responsible at makatarungang pag-desisyon kung sino ang iluloklok sa pwesto?

Ang batohan ng ‘putik’ ng mga estabilisadong pangalang kumakampanya ngayon ay hindi batayan na napag-usapan na ang mga malalalim na isyu sa lipunang Pilipino. Kung tutuusin, ito ay nagsisilbing tabon na lalong nagpapa-igting ng mga tunggalian sa pulitika. Ang kahinatnan nito’y hindi solusyon bagkus dagdag pang mga bangayan! Sitwasyon na naglalaway-pang-ninanais ng mga pwersang ibig sumira sa ating demokratikong sistema.

Hindi maipagkaila na ang korapsyon ay isa sa mga sanhi ng kahirapan. Ngunit, bakit habang lumalaon ay lalong lumalala ang korapsyon at kahirapan?

Ang usaping ito ay napagkaloob sa maniobrang denisenyo ng mga teroristang-komunista. Ayon kay Mao Tsetung (ang sinasambang lider ng CPP-NPA-NDF) “….poverty is bad but it is good for the revolution!” Kaya’t kung nakikita ninyo, walang patumanggang sinasabotahe ng mga grupong ito ang ekonomiya ng ating bansa para lalong malugmok sa kahirapan ang mamamayang Pilipino at umalsa laban sa gobyerno.

Pangunahing halimbawa dito ang sinapit ng Atlas Mining sa Lalawigan ng Cebu. Noong kasiglahan pa ng naturang kumpanya, meron itong 33,000 workers at nagbabayad ng halos P54M na buwis bawat taon. Pagkatapos ma-organisa ng Kilusang Mayo Uno (KMU) na naglunsad ng sunod-sunod na mga welga –napilitang magsara ang minahan. Hindi lamang mga minero ang naapektuhan kungdi lakip na ang mga may maliliit na negosyo sa palibot ng Atlas Mining. Ano karami ang nawalan ng mapagkitaan?

Sa Bataan Export Processing Zone (BEPZ) na noo’y merong mahigit 300 kumpanya. Iilan na lamang ngayon ang nag-o-operate matapos din ang serye ng mga strikes ng KMU.

Sa kanayunan, walang proyekto na pinapatupad ang gobyerno at pribadong sector na hindi kinukutungan ng ‘revolutionary tax’ ng CPP-NPA-NDF. Sinusunog ang mga equipments kung hindi man pinagpapatay ang mga hindi bumabayad!

Simula 1996 hanggang 2006 ang mga teroristang-komunista ay responsible sa pagsira ng mahigit 316 na estabilisadong negosyo, pagsusunog ng cell phone transmission sites, makinarya sa konstruksyon, mga bus at marami pa. Tinatayang sa 30 taon na nabanggit, trilyones ang nawala sa ekonomiya ng ating bansa.

Ito ang dahilan na maraming taga-probinsya ang tumutungo sa mga lungsod para maghanap ng trabaho. Subalit, pagdating sa syudad naging dagdag lamang sila sa halos puputok-na na lobo ng kawalan at kakulangan ng mapagtrabahuan. Dagdag na problema sa pabahay, basura at iba pang mga panlipunang suliranin.

Ito rin ang mga lehitimong social concerns ang ginagamit ng mga prenteng organisasyon ng CPP-NPA-NDF laban sa gobyerno. At sa pamamagitan ng masinop na paglubid ng mapanlinlang na mga propaganda –tuluyang discredited ang pamahalaan.

Ngayong eleksyon, karamihan sa mga kumakandidato mula konsehal ng bayan hanggang pagka-pangulo ng bansa ay kinukutungan ng NPA (sa iba’t ibang anyo) ng “permit to campaign fees”. Hayagang ekstorsyon na noong 2001, 2004 at 2007 na mga halalan tinatayang nakaipon ang CPP-NPA-NDF ng mahigit P2 bilyon na koleksyon.

Kung manatiling ganito ang sitwasyon, kahit sinuman ang uopo sa Malakanyang –manatiling mahirap umusad tungo sa makabuluhang kaunlaran ang bansang Pilipinas. Lalo na kung ang makakahawak sa renda n gating pambansang pamahalaan ay ‘kaibigan’ ng mga teroristang-komunista.

Kinakailangan ang kapayapaan para mailatag ang tamang mga imprastruktura ng pagsulong. Sa puntong ito tama ang sinasabi ni Cong. Bongbong Marcos na “…ang tuloy-tuloy na asenso ay makakamtan lamang sa determinadong pamumuno at lubos na pagkilala sa mga suliranin ng bayan….” May paala-ala naman si Cong. Jun Alcover ng ANAD Partylist “terorismo ang dahilan kung bakit lumalaganap ang kahirapan”.

Kaya’t sa eleksyong ito, hindi masasarap pakinggan na mga slogan ang kailangan. Kilatisin kung sino ang nararapat na lider at ibasura ang mga nagtatago lamang sa anino ng demokrasya para sirain ang mismong demokratikong sistemang ating kinagisnan.